large_IMG_7409_edited_edited_edited.jpg

Zdjęcie z - pełnej kolorów i kształtów - psychodelicznej wystawy "Święte Nic" krakowskiego malarza Juliana Ziółkowskiego,

która odbyła się w Centrum Sztuki Współczesnej - Zamek Ujazdowski. 

myślenie magiczne
i animistyczne 

Myślenie magiczne to przekonanie o tym, że mamy wpływ na bieg rzeczywistości.

Bo czyż nie jest pięknie fantazjować o tym, że to my ściągnęliśmy myślami deszcz, a za sprawą spożywania różowej waty cukrowej jesteśmy szczęśliwsi? 

large_513ad1409601413ff1d3de93e7988861.gif

Kadr z filmu „Neco z Alenky” (1988) w reżyserii Jana Švankmajera; adaptacja "Alicji w Krainie Czarów" Lewisa Carrolla.  

Myślenie magiczne jest więc czymś na kształt czarów, dodawania sobie skrzydeł i wiary w to,

że możemy więcej, niż myślimy.
Natomiast myślenie animistyczne zakłada wiarę w to, iż przedmioty nieożywione posiadają świadomość, mogą mówić, poruszać się i w mniemaniu dziecka robić wszystko to, co ono.
Oba te zjawiska są naturalnym aspektem percepcji dziecka, przedsymbolicznym stadium myślenia

i rozumowania rzeczywistości, występującym tylko w pierwszych latach życia.

Dziecko wierzy wtedy w cuda, lgnie do abstrakcyjnych wizji i zdarzeń,

o których np. czytamy mu w baśniach. 

To bardzo ważny moment w życiu, bo zaspokaja naturalną potrzebę fantazjowania, poczucia magii, cudowności, a także karmi wewnętrzny świat i krystalizuje osobowość, która tworzy się właśnie wtedy. Wymyślanie swoistego świata, stworzonego z własnych obrazów, dźwięków i emocji, zaspokaja jego potrzeby emocjonalne.

IMG_5409_edited.jpg

warsztaty 

Na zajęciach wspieramy te zjawiska, wierząc razem z dzieckiem w to, co ono;

próbujemy zrozumieć postrzeganie rzeczywistości, przypisane natenczas jemu.

Na zajęciach czytamy książki przepełnione surrealizmem i magicznymi historiami, opowiadamy sobie historie z czarodziejskimi wątkami. Tworzymy kolaże z bajkowymi fabułami i antropomorficznymi postaciami.
Wymyślamy historie o wróżkach, elfach, syrenach, krasnoludkach, latających dywanach,

podziemnych królestwach zwierząt i o lusterkach, w których odbijają się nasze sny.
Mieszamy jawę ze snem i sen z fantazją. Wierzymy w małe przejścia - drzwiczki, za którymi są inne wymiary; bawimy się, że wchodzimy do lustra, za taflą którego jest jakiś magiczny świat. Marzymy,

by lewitować w bańkach mydlanych.

Naklejamy na twarz magiczne piegi szczęścia i robimy z brokatu gwiezdny pył.

inspiracje 

„Cudowne i pożyteczne. O znaczeniach i wartościach baśni" - Bettelheim, „Alicja w Krainie Czarów” i „Po drugiej stronie lustra” - Lewis Carroll, „Czarnoksiężnik z Krainy Oz” - L. Frank Baum, „Akademia Pana Kleksa” - Jan Brzechwa,

„Piotruś Pan” - James Matthew Barrie, Baśnie - Jan Christian Andersen, „O krasnoludkach i sierotce Marysi” - Maria Konopnicka, „Karolcia” - Maria Krüger, „Zajączek z rozbitego lusterka” - Helena Bechlerowa, „Blaszany bębenek” -Günter Grass, Bruno Schulz, Jan Švankmajer, Astrid Lindgren, „Wigilijny sen” - Karel Zeman, „Fanny i Aleksander” -Ingmar Bergman,

„Czerwony balonik” - Albert Lamorisse, „Miranda” - Ken Annakin,” Mr. Peabody and the Mermaid” - Irving Pichel, Leticia Jiménez, Mariano Peccinetti, Segundo de Chomón, Georges Méliès, "Kubuś Puchatek" - Alan Alexander Milne, Dušan Kállay, Sabine Remy.